Nasza diecezja ma dziewięciu nowych księży!
W sobotę, 6 czerwca 2026 roku, w Katedrze Warszawsko-Praskiej odbyły się święcenia prezbiteratu. Biskup Romuald Kamiński udzielił sakramentu kapłaństwa dziewięciu diakonom, którzy ukończyli szósty rok formacji w naszym seminarium.
Uroczystość, zgodnie z wieloletnią tradycją, miała miejsce w pierwszą sobotę czerwca. Święcenia przyjęli:
- ks. Marek Dąbrowski – z parafii św. Mateusza w Pułtusku (Diecezja Płocka)
- ks. Paweł Golec – z parafii św. Jana Kantego w Legionowie
- ks. Bartosz Jarząbek – z parafii Wniebowzięcia NMP w Warszawie (Zerzeń)
- ks. Mateusz Kowalski – z parafii MB Dobrej Rady w Wólce Mińskiej
- ks. Maciej Rafalski – z parafii św. Bartłomieja Apostoła w Janówku
- ks. Jakub Stolarski – z parafii Świętej Trójcy w Ząbkach
- ks. Kamil Szelest – z parafii św. Patryka w Warszawie (Gocław)
- ks. Wojciech Wielądek – z parafii św. Andrzeja Boboli w Rajszewie
- ks. Ireneusz Zawadzki – z parafii Nawrócenia św. Pawła w Warszawie (Grochów)
To był wyjątkowy dzień dla naszej wspólnoty seminaryjnej. Od teraz, jako nowi prezbiterzy, nasi dotychczasowi współbracia rozpoczynają swoją misję w Kościele. Podczas uroczystej Mszy świętej słowo do nowo wyświęconych skierował biskup Romuald Kamiński. W homilii zwrócił uwagę na to, jak ważne jest autentyczne świadectwo i ciągła praca nad samym sobą:
„Dzisiaj bardzo potrzeba świadków wiary. Potrzeba także codziennego formowania siebie, aby – jak pisze św. Paweł w Liście do Efezjan – na co dzień postępować godnie i pokornie. W dzisiejszych czasach słowo „pokora” brzmi dla wielu obco, nie pasuje do atmosfery, którą żyje świat. A przecież właśnie pokory trzeba nam się uczyć i nią żyć.”
Biskup tłumaczył też, że chrześcijańska cichość nie oznacza ucieczki od świata czy braku zaangażowania. Chodzi raczej o to, by budować relacje z ludźmi spokojnie, bez ciągłych kłótni i zażartego udowadniania swoich racji:
„Starajmy się być ludźmi cichymi. Nie oznacza to bycia wycofanym. Chodzi raczej o to, by nie być awanturnikiem. Dziś każdy próbuje udowadniać swoje racje. Jeśli jednak wypływają one z miłości do Boga i człowieka, nie trzeba ich udowadniać – świadczą o nich nasze gesty, czyny i postawa. Bądźmy cierpliwi, umiejący słuchać. Mamy już dosyć codziennego wrzasku. Chciejmy budować, a nie burzyć.”
Zwracając się bezpośrednio do nowych księży, ordynariusz mówił o potrzebie duchowego ojcostwa. Podkreślił, że wzorem dla każdego duszpasterza jest Chrystus, który sam wychodził do ludzi, szukał ich i pomagał im tam, gdzie akurat byli:
„Jest coś takiego jak ojcostwo duchowe. Ludzie potrzebują takich przewodników. Pan Jezus pozostawił nam w Ewangelii pełny wzór takiej postawy. Proszę was, abyście obejmowali wszystkich swoją troską i nosili ich w sercu. Nie jesteście tylko dla tych, którzy przyjdą skorzystać z waszej posługi. Chrystus szedł do ludzi, szukał ich, pomagał, podnosił, cierpiał razem z nimi i wszystkich ogarniał swoją modlitwą.”
Cytat za https://diecezja.waw.pl/swiecenia-prezbiteratu-2026/
Zachęcamy do wysłuchania całej homilii na stronie diecezjalnej oraz do obejrzenia galerii zdjęć z uroczystości.
Naszym neoprezbiterom życzymy przede wszystkim wierności drodze, którą wybrali. Niech Wasza praca przynosi jak najwięcej dobra i będzie blisko ludzi. Zapewniamy Was o naszej pamięci w modlitwie i braterskim wsparciu na nowych parafiach!
